แผนภูมิควบคุมสัดส่วนของเสีย

คือแผนภูมิควบคุมที่ใช้ติดตามกระบวนการด้วยสัดส่วนของเสีย หรือค่า p โดยพล็อตสัดส่วนของเสียของแต่ละกลุ่มตัวอย่างเทียบกับเส้นควบคุมบนและล่าง เพื่อดูว่ากระบวนการยังอยู่ในสภาพควบคุมได้หรือไม่ ข้อดีของแผนภูมิชนิดนี้คือรองรับขนาดตัวอย่างที่ไม่เท่ากันในแต่ละครั้งได้ ข้อควรระวังคือถ้าเลือกขนาดตัวอย่าง n ใหญ่เกินไป จุดจะหลุดออกนอกเส้นควบคุมบ่อยจนตามแก้ไม่ไหวและเสียความหมาย แนวปฏิบัติที่ดีคือกำหนดขนาดตัวอย่างให้คาดว่าจะเจอของเสียราวหนึ่งถึงห้าชิ้นต่อกลุ่ม เมื่อพบจุดที่หลุดออกนอกเส้นควบคุมหรือเห็นแนวโน้มผิดปกติ ต้องสืบหาสาเหตุที่หน้างานทันทีในขณะที่ยังจำเหตุการณ์ได้ ตัวอย่างเช่น สุ่มตรวจงานพิมพ์ฉลากกะละ 200 ชิ้น แล้วพล็อตสัดส่วนงานพิมพ์ไม่ผ่านทุกกะ