การสึกหรอปกติ

คือการสึกหรอที่เกิดกับชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่สัมพันธ์กัน ภายใต้สภาพการหล่อลื่นและสภาพการใช้งานที่ถูกต้อง และอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้ตามที่ผู้ออกแบบและฝ่ายซ่อมบำรุงกำหนดไว้ ลักษณะเด่นคือสึกน้อยมากและช้ามาก เมื่อเริ่มเดินเครื่องใหม่จะมีช่วงสึกเริ่มต้นเพื่อให้ผิวสัมผัสเข้ากันดี จากนั้นอัตราการสึกจะลดฮวบและคงที่ยาวไป ซึ่งเป็นช่วงที่วัดค่าได้แม่นยำ กรณีของเฟือง การสึกปกติจะเห็นเป็นหน้าฟันสัมผัสกันเรียบเสมอกันคล้ายผิวกระจก และใช้ได้จนถึงอายุที่ออกแบบไว้ สิ่งสำคัญคือต้องแยกให้ออกจากการสึกผิดปกติ ซึ่งจะเกิดเร็วและมีร่องรอยผิดแผก ค่าขีดจำกัดของการสึกปกติกำหนดตายตัวเหมือนกันทุกเครื่องไม่ได้ ต้องกำหนดตามหน้าที่ของเครื่องและเงื่อนไขการใช้งานจริง